นิทรรศการหลักของหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร (BACC) ตั้งอยู่บริเวณสามชั้นบนสุดของอาคาร เป็นพื้นที่จัดแสดงขนาดใหญ่ที่รองรับนิทรรศการหมุนเวียนซึ่งดำเนินการคัดสรรและจัดการโดยฝ่ายนิทรรศการ
แต่ละนิทรรศการมักจัดแสดงเป็นระยะเวลาประมาณสามเดือน เพื่อเปิดโอกาสให้เกิดการมีส่วนร่วมของสาธารณชน กิจกรรมการเรียนรู้ และการแลกเปลี่ยนทางความคิดอย่างต่อเนื่อง
โปรแกรมนิทรรศการมุ่งเน้นการนำเสนอศิลปะร่วมสมัยที่ตอบสนองต่อประเด็นทางสังคม วัฒนธรรม การเมือง และสิ่งแวดล้อมที่หลากหลาย โดยมองศิลปะในฐานะพื้นที่ของการตั้งคำถามและการใคร่ครวญ เพื่อกระตุ้นให้เกิดบทสนทนาอย่างมีวิจารณญาณระหว่างศิลปิน นักวิชาการ และผู้ชมในวงกว้าง พื้นที่แห่งนี้จึงทำหน้าที่ส่งเสริมการตระหนักรู้และการเรียนรู้ต่อประเด็นร่วมสมัย ทั้งในระดับชาติและนานาชาติ ควบคู่ไปกับการสะท้อนพัฒนาการของวงการศิลปะร่วมสมัยไทยในบริบทโลก
ในแต่ละปี โปรแกรมนิทรรศการจะถูกกำหนดโครงสร้างตามเสาหลักสำคัญ 5 โครงการ ได้แก่





โครงการ Early Years Project สนับสนุนศิลปินรุ่นใหม่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการทำงานศิลปะ เปิดพื้นที่การมองเห็นและการพัฒนาวิชาชีพ ขณะที่ Master Series Project มุ่งทบทวนและเชิดชูศิลปินอาวุโสผู้มีบทบาทสำคัญต่อพัฒนาการศิลปะร่วมสมัยไทย ส่วน Social Issues Project นำเสนอผลงานที่ตั้งคำถามต่อประเด็นทางสังคมอันเร่งด่วน โดยวางบทบาทศิลปะในฐานะส่วนหนึ่งของการสนทนาสาธารณะ สำหรับ International Collaboration Project ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนข้ามวัฒนธรรมผ่านความร่วมมือกับศิลปินและสถาบันต่างประเทศ และ Local Networking Project มุ่งสร้างความเชื่อมโยงกับเครือข่ายศิลปะในภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศ
โครงการทั้งห้านี้ร่วมกันสร้างโอกาสให้ศิลปินหลากรุ่นและหลายสาขา พร้อมทั้งส่งเสริมการวิจัย การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ และความร่วมมือระดับนานาชาติ ตอกย้ำบทบาทของหอศิลปกรุงเทพฯ ในฐานะแพลตฟอร์มสำคัญของศิลปะร่วมสมัยและการขับเคลื่อนความคิดเชิงวิพากษ์ในสังคม
ฝ่ายนิทรรศการทำหน้าที่เป็นกลไกหลักทางภัณฑารักษ์ของหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร กำหนดทิศทางวิสัยทัศน์ทางศิลปะและแนวทางการมีส่วนร่วมกับสาธารณะขององค์กร จุดมุ่งเน้นสำคัญคือการพัฒนาและนำเสนอนิทรรศการที่ตั้งอยู่บนฐานการวิจัยอย่างเข้มข้น สะท้อนแนวปฏิบัติทางศิลปะร่วมสมัย และตอบสนองต่อประเด็นทางสังคม วัฒนธรรม และบริบทโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลง
ฝ่ายนิทรรศการให้ความสำคัญกับความละเอียดอ่อนทางแนวคิดและมาตรฐานการทำงานด้านภัณฑารักษ์ การตั้งคำถามเชิงวิพากษ์ และการสร้างพื้นที่สนทนาอย่างมีความหมาย ผ่านกระบวนการจัดนิทรรศการที่รอบคอบ เปิดพื้นที่ให้เสียงที่หลากหลาย สนับสนุนการทดลองทางศิลปะ และส่งเสริมการแลกเปลี่ยนข้ามรุ่นภายในวงการศิลปะไทย ควบคู่ไปกับการพัฒนาความร่วมมือระดับนานาชาติ เพื่อขยายมุมมองและเชื่อมโยงศิลปะร่วมสมัยไทยสู่บทสนทนาในระดับสากล
ด้วยการบูรณาการนิทรรศการเข้ากับกิจกรรมการศึกษา เวทีเสวนาสาธารณะ และการวิจัยเชิงวิชาการ แต่ละโครงการจึงมิได้เป็นเพียงพื้นที่จัดแสดง หากยังเป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้และการมีส่วนร่วมทางสังคม ในท้ายที่สุด ฝ่ายนิทรรศการมุ่งเสริมสร้างบทบาทของหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครในฐานะสถาบันทางวัฒนธรรมที่



