มัลติ-ดิซิพลินารี่ อาร์ต
Dialogue with a Flower-Crowned Man of Thorns
จัดโดย หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
Dialogue with a Flower-Crowned Man of Thorns
20-21 มิถุนายน 2569 เวลา 14.00 น.
สตูดิโอ ชั้น 4 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครเชิญคุณมาร่วมสนทนากับศิลปินผู้ใช้ความโกรธขับเคลื่อนเป็นพลังในการสร้างสรรค์ผลงานที่สะท้อนถึงปัญหาเชิงโครงสร้างทางสังคม (ไทย) กับการย้อนกลับไปอ่านเส้นทางเดินของชีวิตและผลงานอีกครั้ง โดยไม่เพียงแค่ตัวศิลปิน หากแต่เป็นกระบวนการร่วมอ่านและค้นหาไปกับศิลปินร่วมสร้างงานอีก 6 ท่านด้วยกัน
เมื่อให้ AI สืบค้นผลงาน performing arts ของธีระวัฒน์ มุลวิไล และให้ใช้กรอบการมองในทฤษฎีทางการละครและหรือศิลปะ ก็ได้คำจำกัดความเพื่ออธิบายงานว่าอยู่ในหมวดของ “Post-dramatic Political Physical Theatre” ซึ่งเป็นคำที่ AI บัญญัติใหม่ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าผลงานของธีระวัฒน์คาบเกี่ยวอยู่ใน 3 หมวดหมู่นี้ (Post-Dramatic Theatre, Political Theatre และ Physical Theatre) และยังสามารถจัดอยู่ในหมวดหมู่ที่ไม่ได้กล่าวถึงในที่นี้ได้อีก
แต่หากย้อนกลับไปสืบค้นความเห็นของผู้ที่เคยรับชมงานของธีระวัฒน์ จะปรากฏถ้อยคำที่สะท้อนความรู้สึกที่มีต่อผลงานโดยไม่ต้องอ้างอิงทฤษฎีใด ๆ เช่น “จิกกัด” “หนักอึ้ง” “ตลกแต่หัวเราะไม่ออก” “ขำขื่น” “สวยมาก” “เหนื่อยแทนนักแสดง” “แรงมาก” “กล้ามาก” “ไม่รู้เรื่องแต่รู้สึกอะไรบางอย่าง”
นักการละครบางท่านและผู้สังเกตการณ์ทางการละครบางคน “หยุด” ดูงานของธีระวัฒน์ ด้วยเหตุผลว่า โกรธเกรี้ยวเกินไป, เรียกร้องต่อผู้ชมมากไป, กดดันผู้ชมมากไป, รู้สึกถูกกระทำมากเกินไป
การแสดงที่พูดถึงประเด็นทางสังคม นำเสนอผ่านรูปแบบบนเวทีที่สวยงาม และทำให้ผู้ชมอยู่ในภาวะที่ทั้งขบขัน และกดดันนั้น มันเกิดขึ้นจากคนแบบไหน โตมายังไง ไปโดนตัวไหนมา คำถามและข้อสงสัยเหล่านี้จึงเป็นจุดตั้งต้นของ “Dialogue with a Flower-Crowned man of Thorns” การทำงานร่วมกันระหว่างธีระวัฒน์ และกลุ่มศิลปินอันได้แก่ ณิชา บูรณะสัมฤทธิ์, กมลภัทร พิมสาร, นนทวัฒน์ นำเบญจพล, ดุจดาว วัฒนปกรณ์, ศรุต โกมลิทธิพงศ์ และกวิน พิชิตกุล (ต่อไปจะเรียกกลุ่มศิลปินว่า Ensemble)
จากกระบวนการสร้าง dialogue ระหว่าง Ensemble ทั้งในรูปแบบกลุ่มและรายบุคคล ผ่านการสัมภาษณ์, กิจกรรมนันทนาการ สู่กระบวนการทำงานในห้องซ้อม ด้วยการสำรวจผลงานในอดีตของธีระวัฒน์ อันได้แก่ การอ่านและ recreate บทการแสดง “โกดา การ์เดนเนอร์” ซึ่งเป็นผลงานที่ธีระวัฒน์เขียนและสร้างขึ้นจากเรื่องราวการสูญเสียของครอบครัวและการสัมภาษณ์คนงานไทยในเกาสง ไต้หวัน ขณะที่ธีระวัฒน์เป็นศิลปินในพำนักของ ไทเปอาร์ติสต์วิลเลจในปี พ.ศ. 2549 (2006), การย้อนกลับไปทำงานกับวัสดุที่เคยใช้ในงานการแสดงต่าง ๆ ด้วยสมมติฐานที่ต่างออกไป เช่นถังน้ำมัน, ลวดอลูมิเนียม, ผ้าพลาสติก, กำแพงน้ำพลาสติก และจานข้าว
“ปกติแล้วเวลาทำงานมักจะมีหัวข้อ เรื่องราวที่อยากเล่า การทำงานกับวัสดุต่าง ๆ จึงหาวิธีที่จะใช้งานมันเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ต่อการเล่า แต่สำหรับงานนี้อยากเริ่มต้นที่ ร่างกายที่อยู่กับวัสดุ react, respond กับวัสดุ แล้วปล่อยให้เรื่องราวเกิดขึ้นจากบทสนทนาของร่างกายและวัสดุ” ธีระวัฒน์เล่าถึงวิธีการที่เขากลับเขาไปมองดูงานของตัวเองในอดีต ซึ่งปฏิสัมพันธ์ไปกับการทดลองทางเสียง, ประติมากรรม, การเคลื่อนไหว, ภาพเคลื่อนไหว ของกลุ่ม Ensemble ในห้องปฏิบัติการทางศิลปะการแสดง
Dialogue with a Flower-Crowned man of Thorns จะเป็นงานศิลปะการแสดงที่สร้างผ่านบทสนทนาทางศิลปะระหว่างกลุ่มศิลปินนักสร้างสรรค์โดยพยายามคงไว้ซึ่งพื้นที่และภาวะอันเท่าเทียมมากที่สุดในกระบวนการสร้างงาน เพื่อส่งผ่าน 4 ไอเดียหลักอันได้แก่ ผู้ถูกกดขี่ (The Oppressed), ผู้รอดชีวิตได้ด้วยงานศิลปะ (The one who nurtured by Arts), ปฏิกิริยาตอบโต้ (Counter-Reaction) และข้อสันนิษฐานของบทสรุปที่เกิดขึ้นในขั้นตอนนี้ I will always laugh at you, The Oppressors.
Collaboration Artists:
ศิลปิน : ดุจดาว วัฒนปกรณ์, ศรุต โกมลิทธิพงศ์ และกวิน พิชิตกุล
นักออกแบบเสียง : กมลภัทร พิมสาร
ผู้ออกแบบงานมัลติมีเดีย : นนทวัฒน์ นำเบญจพล
Scenography Designer และผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย: ณิชา บูรณะสัมฤทธิ์
ดรามาเติร์ก : จารุนันท์ พันธชาติ
– เข้าชมฟรี
E-program Dialogue with a Flower-Crowned Man of Thorns
Image Gallery
